دوشنبه سوم ذی الحجه سال 10 هجری قمری، 15 اسفند سال 10 هجری شمسی، 4 مارس 632 میلادی

امروز، کاروان پیامبر(ص) به "مَرٌُ الظٌَهران" رسید و تا شب، در آن جا توقف کرد. آن گاه کاروانیان شبانه به سوی "سَرِف" حرکت کردند و به جایی رسیدند که منزل بعد از آن، مکه معظمه بود.حاجیان دیگری در بین راه به جمع مسافران حرم امن الهی  ملق شده اند. اینک کاروان رسول خدا پذیرای بیش از صد هزار نفر است.

فراق مدینه از یار به دهمین روز خود رسیده است و مسجد زیبای نبوی، ده شبانه روز است که بی فروغ مانده.نه پیامبری.... نه وصی پیامبر و نه خاندان پاک و مطهر او.

سال ها پیش، پیامبر اسلام(ص)، با ورود به مدینه، شروع به ساختن مسجدی کردند، که قبر شریف آن حضرت اینک در همین مسجد قرار دارد. قسمت شمالی مسجد، محل عبادت و صفٌه های جنوبی آن،آسایشگاه مهاجرانی بود که از مکه با رسول خدا(ص) کوچ کرده بودند و در مدینه منزلی نداشتند و یا محل خواب انصار فقیر و بی بضاعت بود.

آری، مسجد رسول خدا(ص) در مدینه استراحتگاه چهارصد قفیر و بینوا بود که هر یک از آنها به طریق کسب و کار یا با کمک از بیت المال مسلمانان و غنایم جنگی به تدریج، سرمایه ای به دست می آوردند و منزلی می گرفتند.

در کنار مسجد پیامبر(ص)، خانه جمعی از مهاجران و انصار قرار داشت که برخی از ایشان برای افتخار، از خانه های خود روزنه ها و درهایی به این مسجد باز کرده بودند... جبرئیل نازل گردید و چنین پیام آورد: در های این خانه به مسجد،همگی بسته شود، جز درِ خانه علی(ع).

جماعتی به اعتراض سخنانی گفتند.یان سخنان به پوش پیامبر(ص) رسید.پس فرمودند:

"ای مردم، بدانید که من فرمان یافته ام جز درِ خانه علی، درِ خانه همه مهاجران و انصار را به مسجد ببندم.شنیده ام که برخی از شما سخنی گفته اید.به خدا سوگندمن از خود نه دری را بستم و نه دری را گشودم،بلکه این فرمانی از سوی خداوند است که باید پیروی کنم"(2)

پاورقی:

1-اشاره به حدیثی ز امام رضا(ع):عوالم العلوم / ج 15 / ص 223

2-بحارالانوار / ج 1 / صص 20 و 23 و برخی از مدارک معتبر اهل تسنن: صحیح ترمذی / ج 2 / ص 301. مستدرک الصحیحین / ج 3 / صص 116 و 125